Cahit Zarifoğlu
1940 - 1987
Cahit Zarifoğlu (1940–1987), Türk edebiyatının postmodern ve mistik izler taşıyan önemli şair ve yazarlarından biridir. Şiir, deneme, çocuk edebiyatı ve kısa öykü alanlarında üretken bir kariyere sahip olan Zarifoğlu, dili özenle işleyen, imge ve metafor kullanımıyla dikkat çeken bir üsluba sahiptir. Eserlerinde bireysel varoluş, maneviyat, toplum ve ahlaki sorumluluk temalarını işlerken, hem geleneksel Türk edebiyatı unsurlarına hem de modernist söylemlere atıflarda bulunmuştur. Zarifoğlu, edebî üretiminin yanı sıra genç kuşaklar üzerinde de etkili olmuş, şiir anlayışı ve dünya görüşü pek çok yazar ve şair tarafından tartışılmıştır. Yazıları samimi, zaman zaman didaktik bir ton taşısa da dildeki lirizm ve metaforik derinlik eserlerini yaşayan kılmıştır. Türk edebiyatı araştırmalarında ve lise düzeyindeki edebiyat derslerinde eserlerine sıkça değinilen Zarifoğlu, üretimi ve etkisiyle çağdaş Türk şiirinin önemli temsilcilerinden biri olarak anılmaktadır.
Sözler (29)
"Çünkü beklenenden tez düştü ak'lar çocuk sakallarıma.Çünkü kırıldım saç uçlarıma kadar."
"Kalbinizi yumuşatın, ama iradeniz sert olsun. Kelimelerinizi yumuşatın ama nüfuzunuz kuvvetli ve derin olsun."
"Evimizde her türlü musibete ve hastalığa karşı bir tek doktor ve ilaç vardı: Duâ ve aspirin. Daima şifa bulduk."
"Diline bir düğüm at ve otur. Dinle. Gıybet ve dedikodu, münakaşa ve cedel, su-i zanlarla dolu söz varsa ya durma ayrıl, ya da engelle."