Carl von Clausewitz
1780 - 1831
Carl Philipp Gottfried von Clausewitz (1780-1831), Prusyalı bir general ve modern askeri teoriye derin katkılarda bulunan bir düşünürdür. 1 Haziran 1780'de doğan Clausewitz, Napolyon Savaşları deneyimleri ve Prusya ordusundaki uzun hizmeti aracılığıyla strateji, taktik ve savaşın doğası üzerine kapsamlı gözlemler geliştirmiştir. En tanınmış eseri Vom Kriege (Savaş Üzerine), savaşın belirsizlik, ihtimal ve siyasi amaçlarla ilişkisinin analizini sunarak askeri düşünceyi sistematik bir çerçeveye oturtmuştur. Onun “savaş, politikanın başka araçlarla devamıdır” ifadesi, savaşın amaç ve araçlar ilişkisini vurgulayarak disiplinler arası bir etki yaratmıştır. Clausewitz’in çalışmaları, modern strateji, güvenlik çalışmaları ve askeri eğitim programlarında temel metinler arasında yer alır. Kavramları —örneğin “savaşın sisi” (fog of war) ve “güç merkezleri” (center of gravity)— komuta, istihbarat ve planlama alanlarında sıkça referans gösterilir. Hayattayken tamamlanmamış olan Vom Kriege, ölümünden sonra eşi Marie von Clausewitz’in katkılarıyla yayımlanmış ve sonraki kuşaklar tarafından yeniden yorumlanarak kurumsal ve akademik düzeyde geniş yankı uyandırmıştır.
Sözler (20)
"Tarihçiler, nadiren mutlak gerçeği ortaya koymaya eğilimlidirler. Çoğunlukla ordularının kahramanlıklarına güzelleme yapmak ve olayların kendi hayali kurallarıyla uyuştuğunu göstermek isterler. Tarihi…"
"Bir savaşta komutan ne kadar düşmanını yenme duygu ve düşüncesiyle hareket ederse, her şeyi ilk muharebede kazanma umut ve çabasıyla varını yoğunu bu muharebede terazinin gözüne koyar."
"İlk baştaki politik hedefler savaş boyunca birçok kez değişebilir ve nihayet tümüyle farklı bir hal alabilir, çünkü bunlar olaylardan ve bunların muhtemel sonuçlarından etkilenir."
"Bütün hükümetler kendi yetenek ve uzakgörüşlülüklerinin düşmanınkinden üstün olduğuna güvenir ve bu sayede kumarı kendilerinin kazanacağına inanırlar."
"Asker, orduya alınır, giydirilir, silahlandırılır, eğitilir; uyur, yer, içer ve yürür. Bütün bunlar, sadece uygun yerde ve uygun zamanda savaşmak içindir."
"Gece, kural olarak bütün muharebelerde çarpışmayı sona erdirir; çünkü gece muharebesi ancak özel koşullarda başarı vaad eder."
"Savaşta muharebe, bireylerin bireylere karşı teke tek kavgası değildir; aksine daha çok teşkilatlanmış bir bütünün kavgasıdır."
"Eylemler hiçbir zaman sezgiden, gerçeğin hissedilmesinden daha sağlam bir temele dayandırılamaz."
"Savaşan bir devletin içine düşebileceği en kötü durum, tamamen silahtan arındırılmış olmaktır."
"Başarıya ulaşan bir plan her zaman cesurca, başarısızlıkla sonuçlanansa beceriksizce yapılmıştır."