Murathan Mungan
1955 - günümüz
Murathan Mungan, 21 Nisan 1955'te İstanbul'da doğmuş, Türk edebiyatının önemli isimlerinden biridir. Şair, oyun yazarı ve romancı olarak tanınan Mungan, özellikle şiirleri ve tiyatro eserleriyle edebiyat dünyasında kendine özgü bir yer edinmiştir. Mungan, Mardin kökenli bir aileden gelmektedir ve bu kültürel zenginlik eserlerinde sıkça kendini göstermektedir. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü'nden mezun olan yazar, edebiyat kariyerine şiirle başlamış ve ardından tiyatro oyunları, romanlar ve hikâyelerle devam etmiştir. En bilinen eserleri arasında 'Troyalılar', 'Mahmud ile Yezida', 'Yaz Geçer', 'Cenk Hikayeleri' ve 'Paranın Cinleri' bulunmaktadır. Eserlerinde bireysel ve toplumsal meseleleri, kimlik arayışlarını, aşkı ve insan ilişkilerini derin bir şekilde işler. Murathan Mungan, Türk edebiyatında modern ve postmodern unsurları birleştiren özgün bir yazar olarak kabul edilir.
Sözler (92)
"Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi, benim yolum son durak seninkisi 'müsait bir yer'di..."
"Kendim için büyük bir tehlikeyim artık, ilerliyorum içimdeki yer çatlağı boyunca."
"Herkes içindir aşk da ayrılık da, yalnızca birkaç kişi ölür acıdan."
"Bazı gecelerin sabahı yoktur yalnızca karanlık olarak kalırlar."
"Uzak dediğin önce içinde birikir insanın, sonrası yalnızca yoldur."
"İnsan masumiyetini bazen bir başkasının günahıyla öder."
"Mevsimin suçu yok, yokluğun soğuk."
"Ne yazık ki, kadınlar arasında kurulan ittifakların çoğu, ancak başka kadınlar söz konusu olduğunda mümkündür."
"Ve işte o zaman kırdığın bu kalp, şimdi kırıyor başka kalpleri! Aşkta kazanmak dedikleri kaybetmektir bir çok şeyi..."
"Herkes anlamlı anlamlı başını sallıyor. Duygulanmış gibiler, etkilenmiş gibiler, hüzünlenmiş gibiler. Hep gibiler. Hiç kendileri olamıyorlar. Olurlarsa kendilerinden korkuyorlar..."
"Her suskunluk, bir iç kanamasıdır ilişkilerde..."
"Her zaman olduğu ve hepimizin bildiği gibi, bütün gürültülerden sonra geriye yalnızlık kalır."
"Birbirimizden kaçırdığımız gözlerimiz, şimdi birbirimizden kaçırdığımız gerçeklerle göz göze..."
"Sana söz hayat! Bundan sonra kimseyi göz çukurlarıma ekip büyümesi için gözyaşı dökmeyeceğim..."
"Hayat bazılarına mutsuz olmakla, duygusuz olmak arasında bir tercih hakkı tanır, daha fazlasını değil."
"Dilini çözemediğim ihanet, gel bir daha bende dene kendini, ne sen öldürebiliyorsun beni bu cenkte, ne ben yenebiliyorum seni..."
"Hayatım, içimden geçen cümleler içinde geçti."
"Yağan bir kar tanesi gibi; camdan bakınca çok masumsun, yaklaşınca soğuksun, dokunursam; erirsin..."
"Aşkın bir yolu vardır, her yaşta başka türlü geçilen. Aşkın bir yolu vardır, her yaşta biraz gecikilen."
"Varlığın bana yetmiyorken, yokluğunla avunmak zorundayım! Ya al götür kalanımı. Ya da gel, tamamla eksik kalan yanımı."
