İbn-i Sina

980 - 1037

İbn-i Sina (tam adıyla Ebû Ali el-Hüseyin ibn Abdullah ibn Sina; 980–1037), Pers asıllı bir hekim, filozof ve bilim insanıdır. Genç yaşta tıp, mantık, matematik ve doğa bilimleri alanlarında eğitim almış; kısa sürede dönemin önde gelen bilgincilerinden biri olarak ün kazanmıştır. Saray hekimliği, danışmanlık ve çeşitli yönetici çevrelerde görev yapmış; hem İslam dünyasında hem de Avrupa'da etkili olan çok sayıda eser kaleme almıştır. En bilinen eseri el-Kânûn fi't-Tıb (Tıbbın Kanunu), tıp bilgisinin sistematik bir derlemesi olarak yüzyıllar boyunca Avrupa ve Orta Doğu tıp eğitimlerinin temel kaynaklarından biri olmuştur. Felsefe alanında ise Kitâb al-Şifa (Şifa Kitabı) gibi çalışmalarla Aristotelesçi geleneği İslam düşüncesi bağlamında geliştirip metafizik, epistemoloji ve psikoloji konularına önemli katkılar yapmıştır. Mantık, astronomi, kimya ve jeoloji gibi disiplinlerde de gözlemler ve sınıflandırmalar sunmuştur. İbn-i Sina’nın eserleri Latinceye çevrilerek Orta Çağ ve Rönesans düşüncesini etkilemiş; Batı tıbbının kuruluşunda ve skolastik felsefenin gelişiminde belirgin bir rol oynamıştır. Hayatı boyunca öğretim ve araştırma faaliyetlerini sürdürmüş, 1037 yılında Hemedan’da vefat etmiştir; mirası modern bilim ve tıp tarihinde hâlâ yankı bulmaktadır.