François Fénelon
1651 - 1715
François Fénelon (doğum 6 Ağustos 1651 – ölüm 7 Ocak 1715), Fransız Katolik piskopos, teolog, yazar ve pedagojidir. Périgord bölgesinde doğmuş, özellikle 1695 yılında Cambrai başpiskoposu olarak atanmasıyla kilise hayatında öne çıkmıştır. Kraliyet ailesine yakın çalışmış; özellikle Burgonya Dükü’nün öğretmeni ve rehberi olarak saray çevrelerinde etkili bir konum elde etmiştir. Hem dinsel hem de edebi yetkinliği, onu dönemin entelektüel sahnesinin önemli figürlerinden biri haline getirmiştir. Edebi olarak Fénelon en çok 1699’da yayımlanan Les Aventures de Télémaque (Telemakos’un Maceraları) adlı didaktik romanıyla tanınır; bu eser, ideal yöneticilik, erdem ve adalet temalarını vurgulayarak mutlak monarşinin kötü uygulamalarına eleştirel bir bakış sunar ve Aydınlanma düşüncesine dolaylı etkilerde bulunmuştur. Teolojik alanda içe dönük maneviyat ve ilahi sevgiye vurgu yapan görüşleri, Jacques-Bénigne Bossuet ile yaşadığı tartışmalar ve bazı fikirlerinin kilise otoriteleri tarafından incelenmesine yol açmıştır. Ölümüne dek hem pastoral görevlerini sürdürmüş hem de eğitim, ahlak ve siyaset üzerine yazılarıyla geniş bir etki bırakmıştır. Günümüzde Fénelon, edebiyat, din ve siyaset düşüncesi kesişiminde etkili bir düşünür olarak hatırlanmaktadır.
Sözler (12)
"Felaketler karşısında dayanıklı durmak ve kader diyerek eğilmemek, kahramanlıkların en büyüğüdür."
"Başkasının kölesi olmayan ve başkasını köle etmek hırsına kapılmayan insana ne mutlu."
