II. Bayezid

1447 - 1512

II. Bayezid (doğum adı: Bayezid; 3 Aralık 1447 – 26 Mayıs 1512), 1481–1512 yılları arasında hüküm süren Osmanlı padişahıdır. Fatih Sultan Mehmed’in oğullarından biri olarak tahta geçmiş, saltanatının ilk dönemlerinde iç istikrarı sağlamak, yönetimi merkeziyetçi kurumlarla dengelemek ve devlet idaresini konsolide etmek yönünde tutum sergilemiştir. Onun döneminde saray ve ulema çevrelerinde kültürel faaliyetler, medrese ve vakıf kurma etkinlikleri artmış; mimarî ve hayır işleri önemli bir yer tutmuştur. İstanbul’daki II. Bayezid Camii ve külliyesi gibi eserler bu dönemin seçkin mimarî örneklerindendir. II. Bayezid, dış politikada büyük fetihler peşinde koşmaktan ziyade imparatorluğun sınırlarını ve iç düzenini korumaya önem verdi; bununla birlikte taht mücadelesi ve şehzadeler sorunları saltanatını gölgeledi. 1492’de İspanya’dan kovulan Sefarad Yahudilerine Osmanlı topraklarında sığınma hakkı tanıması, dönemin en dikkate değer politik hamlelerinden biridir. Son yıllarında oğullarından biri olan Yavuz Selim (I. Selim) ile yaşadığı iktidar mücadelesi neticesinde tahttan çekilmek zorunda kaldı; aynı yıl öldü. II. Bayezid, Osmanlı kurumlarının olgunlaşma sürecinde önemli bir köprü şahsiyet olarak değerlendirilir.