Orhan Veli Kanık
1914 - 1950
Orhan Veli Kanık (13 Nisan 1914 – 14 Kasım 1950), Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının en etkili şairlerinden biridir. Galip bir sadeleşme çabası içinde olan Orhan Veli, şiirde geleneksel ölçü ve ağır dil kalıplarını reddederek konuşma dilini şiire taşıdı; bu yaklaşım, Melih Cevdet Anday ve Oktay Rifat ile birlikte yayımladığı Garip (1941) adlı ortak kitapla geniş yankı buldu. Şiirlerinde gündelik yaşamın sıradan ayrıntılarını, mizahı, ironiyi ve doğrudan anlatımı birleştirerek Türk şiirinde yeni bir duyarlılık ve estetik yarattı. Kısa yaşamına karşın Orhan Veli, çok sayıda şiir, deneme ve çeviri üretti; şiirleri dönem gazetelerinde ve dergilerde düzenli olarak yer aldı ve sonraki kuşak şairler üzerinde derin etkiler bıraktı. “İstanbul’u Dinliyorum”, “Anlatamıyorum” gibi şiirleri, hem dillendirilişi hem de toplumsal gerçekliği şiire taşıma biçimiyle geniş kitlelerce benimsendi. 1950’de erken yaşta hayatını kaybetmesine rağmen, yenilikçi dili ve sıradan olana verdiği değer sayesinde Türk şiirinin modernleşme sürecindeki öncü konumunu korumaktadır.
Sözler (6)
"Yüz kelimelik bir şiirde yüz tane güzellik arayan vardır. Halbuki bin kelimelik bir şiir bile bir tek güzellik için yazılır."
"Aşk, benim için de, benim gibiler için de, biraz fazla. Fazla güzel bir şey. Ne uçmak geliyor elimden, ne de ötmek. Her şeyden önce yiyip içmeye ihtiyacım var; halbuki, aşık olursam yiyip içemem."
"Orhan Veli akımı günlük çırpınışların şiiriydi, bu şiir ise yaşamayı, gerçek yaşamayı cevheriyle görmeye, yakalamaya çalışıyor."
