Şeyh Galip
1757 - 1799
Şeyh Galip (doğum adı genellikle Mehmed Esad olarak kaydedilir; 1757–1799), Osmanlı döneminin önemli Divan şairi ve Mevlevi velîsidir. İstanbul çevresinde yetişmiş, klasik edebiyat geleneği içinde tasavvufi görüşleri şiirine taşımış; sembolik, alegorik ve mistik anlatımıyla dönemin estetik anlayışını temsil etmiştir. En çok tanınan eseri Hüsn ü Aşk olup, bu mesnevi; aşk, güzellik ve hakikat temalarını bir araya getiren alegorik bir yapıt olarak Türk edebiyatının başyapıtları arasında sayılır. Şeyh Galip, hem gazel ve kaside türlerinde hem de mesnevi ve nazire türlerinde üretim göstermiş, dil ve imge zenginliğiyle dikkat çekmiştir. Mevlevi tarikatının kurumsal ortamında hem dinî hem edebî bir konum edinmiş; şiirleri sonraki kuşaklar tarafından yorumlanmış ve sıklıkla ders konusu olmuştur. Eserleri ve düşünsel yaklaşımı, Osmanlı klasik şiir geleneğinin son dönemindeki estetik dönüşümlerin anlaşılmasında önemli bir kaynak olarak değerlendirilmektedir.
Sözler (18)
"Fârıġ olmam eylesen yüzbin cefâ sevdim seni / Böyle yazmış alnıma kılk-ı kazâ sevdim seni / Ben bu sözden dönmezem devreyledikçe nûh felek / Şâhid olsun aşkıma arz u semâ sevdim seni."
