Atasözleri

"Tosk e Gegë - Pemë nga një degë!Toska ve gega bir ağacın dalları!"

"Ai që ecet krye përpjet bie në gropë.Havaya bakarak yürüyen çukura düşer."

"Ai që bëhet i urtë si delja, e hanë ujqët.Koyun gibi uslu olanı, kurtlar yer."

"Ai që i mbështetet pemës së madhe, gjen hijë gjithmonë.Büyük ağaca yaslanan, her zaman gölge bulur."

"Ai që ka frikë edhe kur ka të drejtë, nuk fiton.Korkuyorsa doğru olsa bile, kazanmaz."

"Armikut mos ia trego të vërtetën.Duşmana doğruyu söyleme."

"As me miq e as me anmiq, gojën mos e fëlliq.Ne dostuna ne düşmanına ağzını bozma."

"Asnjë shtëpi nuk të kënaq si e jotja.Hiçbir ev kendi evin gibi seni mutlu edemez."

"Atë derë që s'e çel çelësi, e çel paraja.Kapıyı anahtar açamazsa, para açar."

"Atje ku thonë se ka dredhëza më shumë, merre shportën e vogël.Orada daha çok çilek var dediklerinde, küçük bir sepet al."

"Bukuria dhe pasuria s'janë përgjithmonë.Güzellik ve zengillik her zaman olmaz."

"Burgu është varr për së gjalli.Hapishane bir canlının mezarıdır."

"Fjala pa punë, si peshku pa lumë.İşsiz söz, susuz balık gibidir."

"Uthulla e fortë plas gurin.Sert sirke taşı patlatır."

"As topi i Ali Pashës s'e tund.Ali Paşa'nın topi bile sarsmaz."

"Fol me ty, fol me murin.Sana söylemek, duvara söylemek."

"I mbushet mendja, atij që ka mend.Aklı olanın aklı dolar."

"Kur ngjite përpjetë, shiko dhe tatëpjetë. Yukarıya yükseldiğinde, aşağıya da bak."

"Mendjemadhi niset me kalë, kthehet me këmbë. Kibirli olan at ile yola çıkan, kendi ayaklarıyla geri döner."

"Njeriu sido që të bëjë, nuk e kapërcen dot hijen e tij. İnsan nasıl olursa olsun, kendi gölgesini atlayamaz."