Sözler

"Az ağlıyoruz. Dünya bu yüzden çok kirli."

"Aradığımızın ne olduğunu biliyorsak, arayacağımız yer bellidir."

"Anne, sen hüznümü kapıya kadar geçir bu gece."

"Alnı secdeye inen insanların sesleri birbirine bağlanabilirse, ancak o zaman sokaklar, meydanlar ardına kadar açılır."

"Adam, acı mümkün olduğu kadar kendi içine aksın diye yüzünü önüne eğmişti."

"İnsan, gittikçe daralan dünyasında neden mutsuz? Herkes artık gereğinden fazla büyüyor da onun için mi? On yedi yaşlarındaki delikanlıların bile iki kat yaşlılarınki kadar yürekleri dolu."

"Birbirimizle içimizden konuştuk. Ben onunla içimden konuşuyordum."

"Pencereden bakınca toprak ve ağaç görünmeli. Hava tertemizdir, yakınlarda sağlıklı bir dere akmaktadır. İnsan; tabiattaki insan ve eşya dengesine bakarak ve inanç içinde yastığa başını emniyetle koyar…"

"İnsan da dahil eşyaya duyulan sevgi kelimeyledir. Onunla başlar, “birden sevdim” deriz ya da “çok seviyor” deriz. Bakın kelimesiz anlıyamıyoruz bu sevgiyi ve bu sevgi, kelimeleri hangi terkip içinde k…"

"Gerçek olmasa bile cesaret ölümü korkulacak olmaktan çıkarabiliyor."

"Denmiştir ki küfrün sürüp gitmesi mümkündür de zulmün istikbali yoktur. O muhakkak sükut eder, zalimler cezalarını bulur."

"Televizyon bir şamardır. Hem de kendi hanemizde kendi elimizle suratımıza inen büyük bir şamar."

"Yaşım ilerledikçe daha çok anlıyorum,Ne büyük nimet olduğunu, ah ey güzel gün.Boş yere üzülmekte mana yok, anlıyorumKadrini bilmek lazım artık her açan gülün.Şükretmek türküsüne daldaki her bülbülün,Y…"

"Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok; yok bizi arayan, soran kimsemiz. Öylesine karanlık ki gecemiz, ha olmuş ha olmamış penceremiz."

"Var olan bir sen, bir ben, bir de bu bahar. Elden ne gelir ki? Güzelsin, gençliğin var."

"Neden sonra farkına varıyorsun, etrafındaki korkunç ıssızlığın. Yâr olsun, dost olsun, ne arıyorsun, adresi belli mi vefasızlığın?"

"Bir şey ki hava gibi, ekmek gibi, su gibi, lâzım insana, lâzım onsuz yaşanılmıyor. Ana baba gibi, dost gibi, yavuklu gibi, kalp titremeden göz yaşarmadan anılmıyor."

"Suyun kurusun, kanadın kırılsın değirmen. Yetişir beni öğüttüğün. Bırak cahilliğim, saflığım gitmesin elden. Bilmek yanmakmış büsbütün."

"Aynı suda yüzmez bindiğimiz gemiler."

"Gözlerin gözlerime değince, su katılıyor rakıya, denizler açılıyor önümde..."