Albert Schweitzer
1875 - 1965
Albert Schweitzer (1875–1965), Alsace kökenli din bilimci, filozof, orgcu, hekim ve insan hakları savunucusuydu. 14 Ocak 1875'te Kaysersberg'de doğan Schweitzer, teoloji ve felsefe alanlarında akademik çalışmalar yaptı; Yeni Ahit araştırmaları ve Hristiyan ahlakı üzerine yazılarıyla tanındı. Aynı zamanda üstün bir J.S. Bach yorumcusu ve org virtüözü olarak müzik dünyasında da saygınlık kazandı. 1913'te Merkezi Afrika'da (günümüzde Gabon) kurduğu Lambaréné hastanesiyle sahadaki sağlık hizmetlerine uzun vadeli bir adanmışlık gösterdi. Tıp eğitimi alıp pratik yapan Schweitzer, "hayata saygı" (Reverence for Life) ilkesini geliştirerek etik ve çevre düşüncesi üzerinde kalıcı bir etki bıraktı. Bu çalışmaları ve insanlığa hizmeti 1952'de Nobel Barış Ödülü ile taltif edildi. Hayatı boyunca yazdığı eserler, konuşmaları ve kararları tartışma konusu olmakla birlikte, Schweitzer'in insani yardım anlayışı ve etik katkıları 20. yüzyıl düşünce tarihinde önemli bir yer tutar. 4 Eylül 1965'te Lambaréné'de yaşamını yitirmiştir; mirası tıp, etik ve din çalışmaları arasında köprü kurmaya devam etmektedir.
Sözler (33)
"Uygarlık maddi ve manevi ilerlemedir; bu ilerleme gerek kişilere, gerekse topluluklara hayat uğraşısının yarattığı zorlukları azaltmakla olur."
"Tehlikeli bir dönemde yaşıyoruz, insan kendine hükmetmeyi öğrenmeden doğaya hükmetmeyi öğrendi."
"Sonsuzluktan bize ulaşan ruhani ışının "aşk" olduğunu fark eden, dinin, kendisine doğaüstü gerçekler hakkında eksiksiz bilgiler sunmasını istemekten vazgeçecektir."
"Merhamet dairesini yaşayan bütün varlıkları kapsayacak denli geliştirene dek İnsanoğlu huzur bulamayacaktır."
"Kimse yıllarca yaşadığı için ihtiyarlamaz. İnsanlar ideallerine ihanet ettikleri zaman yaşlanırlar."
"Kimi vakit sönen hayat ateşimiz rüzgâr gibi bir başkası tarafından körüklenerek alevlenir; ve her birimiz bu ateşi tekrar canlandıran dostlarımıza en içten teşekkürlerimizi borçluyuz."
"İnsanlar arasında çok soğukluk var, çünkü kendimizi aslında olduğumuz kadar sıcak kanlı göstermiyoruz."
"İnsanın ahlakı insanla bitmemeli, evrene yayılmalıdır; bir parçası olduğu büyük hayat zincirinin yeniden farkına varmalıdır. Tüm varlığın bir değeri olduğunu anlamalıdır."
"İnsan yaşamının amacı başkalarına hizmet etmek, şefkat göstermek ve yardımcı olmayı istemektir."
"İnsan ruhu ölmedi. Gizlenerek yaşamaya devam ediyor. İnsan ahlâkının kökü olması gereken merhametin, gerçek genişliğine ve derinliğine, ancak kendini insan türüyle sınırlamayıp bütün yaşayan canlıları…"
"Her insanın bizi insan olarak ilgilendirdiği bilinci azalırsa kültür ve etik sarsılmaya başlar."
"Hayat, bencil veya düşüncesizce hareketler nedeniyle yok edilemeyeceği gibi, daha yüce bir değer veya amaç için de feda edilemez."
