Henri Bergson

Henri Bergson

1859 - 1941

Henri-Louis Bergson (1859–1941), Fransız filozof ve entelektüel hayatın önemli figürlerinden biridir. 18 Ekim 1859'da Paris'te doğan Bergson, École Normale Supérieure'de eğitim gördü ve modern felsefe üzerine özgün katkılarda bulundu. 1900 yılında Collège de France'da modern felsefe kürsüsüne atandı ve entelektüel kariyeri boyunca hem akademik hem de geniş kamuoyunca tartışılan bir düşünür oldu. Başlıca eserleri arasında Time and Free Will (1889), Matter and Memory (1896) ve Creative Evolution (1907) yer alır; 1927'de Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görülmesi, düşüncesinin edebiyat ve kültür üzerindeki etkisinin bir göstergesidir. Bergson'un felsefesi, özellikle süre (la durée) ve canlı yaratıcı evrim (élan vital) kavramları etrafında şekillenir ve mekanik determinizme karşı insan bilincinin akışkan, niteliksel doğasını vurgular. Zihinsel deneyimlerin niceliksel ölçülere indirgenemeyeceğini savunarak fenomenoloji, süreç felsefesi ve edebiyatta yeni yaklaşımların oluşmasına ilham verdi. 4 Ocak 1941'de Paris'te hayatını kaybeden Bergson, 20. yüzyıl felsefesi üzerinde kalıcı bir etki bıraktı; düşünceleri hala felsefe, psikoloji ve edebiyat çalışmalarında tartışılmakta ve referans gösterilmektedir.

Sözler (45)

"Bir insan toplumunun ahlakı, aslında diliyle karşılaştırılabilir."

"Gözler sadece zihnin algılamaya hazır olduğu şeyleri görür."

"Zaman cömert davranırsa, her şey hayat için mümkündür."

"Kişilik kendi öz düşmanını kendi öz yuvasında barındırır."

"Cümleye başlarken başka insandım, bitince başka insan."

"Sanatçının yapıtı bizim için ders niteliğinde bir örnektir."

"İnsan zamanın içinde değil, zaman insanın içinde yaşar."

"Yeniyi, ancak eskinin yerini aldığı ölçüde anlayabiliriz."

"Hayat asla geriye dönmez, kendini asla tekrar etmez."

"Yaşam, tüm ciddiyetini bizim özgürlüğümüzden alır."

"Değişimi bırakmak, yaşamayı bırakmak demektir."

"Zeka olmadan sezgi, bir içgüdüden ibaret kalırdı."

"Bazıları insanı 'gülen hayvan' olarak tanımladı."

"İçinde yaşanılan an, geleceği kemiren geçmiştir."

"Kişi bize nesneymiş gibi göründüğünde güleriz."

"Kusursuz bilmek, bedenin sınırlarını aşmaktır."

"Zira gülünçlük farkında olunmayan bir haldir."

"Zekâmız da iş kalıplarına göre yoğrulmuştur."

"Meydana çıkar ve düşer maske, gerçek kalır."

"Bilim hesaplamaya ve öngörüye başvurur."