Michel de Montaigne

Michel de Montaigne

1533 - 1592

Michel de Montaigne (1533–1592), Fransız Rönesans’ının önde gelen düşünür ve yazarlarındandır. Bordo yakınlarındaki bir soylu ailede doğmuş, Latince ağırlıklı klasik bir eğitim görmüş ve hukuk öğrenimi aldıktan sonra çeşitli kamu görevlerinde bulunmuştur. 1570’lerin başında emekliliğe çekilerek ailesinin şatosundaki özel kütüphanesinde yazmaya zaman ayırmış ve burada yaşamının en tanınmış çalışması haline gelecek denemelerini kaleme almıştır. Montaigne’in Essais (Denemeler) adlı yapıtı, kişisel gözlem, anekdot ve felsefi sorgulamayla örülmüş bir yöntemle insan doğası, ahlak, bilgi ve şüphe temalarını işler. “Deneme” türünü edebiyat sahnesinde belirginleştirmiş; samimi, öznel üslubu ve şüpheci yaklaşımı nedeniyle modern deneme türünün kurucularından sayılır. Etkisi hem edebi hem de felsefi alanda derin olmuş; sonraki yüzyıllarda hümanist düşünce, bireysel öznellik ve epistemolojik kuşku tartışmalarında sıkça atıf alan bir figür olarak kalmıştır.

Sözler (169)

"Mademki asıl felsefe bize yaşamayı öğreten felsefedir ve mademki çocuğun da öbür yaştakiler gibi, ondan alacak olduğu dersler vardır, niçin çocuğa felsefe öğretilemezmiş."

"Günümüzde felsefeye hala gereksiz bir şeymiş gibi yaklaşılıyor; ama insanlar yanılıyorlar ve felsefenin gerekliliğinin farkında değiller."

"Felsefeyi, çocuklar için ulaşılmaz, asık yüzlü ve belalı göstermek, büyük bir hatadır."

"Felsefe bizi başkaları için değil, kendimiz için; güçlü görünmek için değil, güçlü olmak için yetiştirir."

"Erdemli olmayı göze al; bu yola gir; Irmak hiç durmadan akıp gidecektir."

"Gereğinden önce dertlenmek, gereğinden fazla dertlenmektir."

"Kimse kendi içine inmeye çalışmaz, bense kendi içimde yuvarlanıp duruyorum."

"Alçakgönüllü yüreklerde yaşayan düşünceler, en yüksek düşüncelerdir."

"Alışkanlık içimize sinsi girer. Önceleri kuzu gibi sevimlidir. Zamanla yerleşir, azılı ve amansız bir hal alır."

"Ah şu insanlar! Daha bir solucan yapamazken, nice nice ilahlar yarattılar!"

"Alışkanlıklarımızı saklayan o saçma örtüleri sıyırıp atmak gerekir aslında."

"Adaletin olmadığı yerde ahlaktan bahsedilemez."

"Bize yaşamayı hayat geçtikten sonra öğretiyorlar."

"Yalnız kalınca sıkılır, ne yapacağımızı bilmez oluruz diye korkmamalıyız."

"Issız yerlerde kendin için bir evren ol."

"Doğanın istediği gibi düşün ve yaşa."

"Doğada faydasızlığın kendisi de dahil, faydasız hiçbir şey yoktur."

"Zekanın en çok görülen işaret ve belirtisi neşedir."

"Düşüncelerimizin en iyi aynası hayatlarımızın akışıdır."

"Dünyaya geldiğimiz gün bir yandan yaşamaya, bir yandan ölmeye başlarız."