keder

"Pişmanlık, ilk insandan torunlarına mirastı."

"Neşeli yüreklerle neşeli şarkılar söyleyen kederli bir kalp ne kadar yücedir."

"Sevinciniz peçesini kaldırmış kederinizdir. Daima birlikte gelirler. Biri yanı başınızdayken, diğeri yatağınızda uyuklamaktadır."

"Yaşamda bir an geliyor, tanıdığın insanlar arasında ölüler canlılardan çok oluyor. Ve beyin başka yüz hatlarını, başka ifadeleri kabul etmeye yanaşmıyor."

"Kimseyi kırmayayım diyorum, bir de bakıyorum kendim paramparçayım!"

"Izdırapların en büyüğü kendi kendini suçlu görme duygusudur."

"Sık sık düşünüyorum da, insanın sevdiklerinden ayrılması kadar kötü bir şey yok. Sevdikleri yanında olmayınca insan pek garip kalıyor."

"En kötü şey, sizi nemli bir dört duvarın arasına sokmasıdır. Ama dışarıda bıraktığın şeylerin dışarıda kalması iyi olsun, bir kere."

"Yaralı kartala sormuşlar "Niye bu denli hüzünlüsün?" "Beni vuran okun arkasında kardeşimin tüyleri var" demiş."

"Demir nemden, insan gamdan çürür."

"Kara haber tez duyulur."

"Kefen alacak adam gözünün yaşından belli olur."

"Kederlerin yerini fikirler alır."

"Ekmek hepimize yetmiyor, kitap da öyle ama keder... Alabildiği kadar."

"Evet, vardın. Var olmuştun. Bir tüfekle göğsümden vurulmuş gibi hissettim."

"Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazan hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz…"

"Bazen deliliğim başlıyor. Uzağa, çok uzağa, kendimi unutacağım bir yere gitmek, unutulmak, kaybolmak, yok olmak istiyorum."

"Düşündüm: "Gökte herkesin bir yıldızı olduğu doğruysa, benimki çok uzakta, karanlık ve pek önemsiz bir şey olmalıdır. Belki de benim hiç yıldızım yok!""

"Yaralar vardır hayatta, kişiliği cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen kemiren yaralar."

"Sanki bende eskiden beri, hep vardı bu koku, sanki ömrüm boyunca bir kara tabutta uyuyordum hep, ve yüzünü göremediğim kambur bir ihtiyar, hayalet gölgeler, sisler içinde beni gezmeye çıkarmıştı."