keder

"Eylemde temeli olmayan her öznel haz, öznel bir kederdi."

"Kaybedince üzüleceğim bir şeyim olmadı hiç."

"Hiçbir şeyi kolay kolay unutmam. Benim trajedim de bu."

"Korkacak bir şey kalmadı. Dibe vurdum. Senin kalbinden daha aşağıya düşemem."

"Gözün görmediği şeye yürek nasıl üzülsün ki?"

"Ölüler yokluklarıyla değil de, onlarla bizim aramızda, söylenmeden kalan sözler yüzünden, keder verirler asıl. Ölüm olmasaydı, onu icat etmek zorunda kalırdık."

"Diğer insanlar için ne ölüm. Kendimiz için ölmeyi deneyimliyoruz; ama sadece başkalarını kaybetmekle ölüm yaşarız ve deneyim keder ve kayıplardan biridir."

"İnsanı taş ya da kırık kalpli yapan bu dünyadan gidiyorum. Beni nereye gömerlerse gömsünler."

"Gülmek bir güneştir, insanın yüzünden hüzün ve keder kışını defeder."

"Çocuğunu kaybeden bir anne için her gün ilk gündür; bu ıstırap ihtiyarlamaz."

"Beklenmedik bir anda terk edilmişsindir bütün sevdiklerince suçlamak istemesende hiç kimseyi uzunçle yanmakta yüzün adını bile koyamadığın bir boğunç dolmakta şimdi yüreğine ve üşulca ağmaktadır gözle…"

"Tam da yürürken güneşe doğru, Daha ilk adımda, Ağıtlarla ağırlaştı yükümüz, Gencecik ölümler takıldı ayaklarımıza."

"Acı yitirilmiş bir baba mıdır? Ağıt yenik düşmüş bir sevinç mi."

"Vurulmuş bir kartal gibi düşüyor zamana."

"Gönlü yorguna, her şey ölüm kadar acı."

"Ne yazık ki, her beraberliğin bir de ayrılığı oluyor; ne yazık ki, her başlangıcın bir sonu olduğu gibi."

"Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok; yok bizi arayan, soran kimsemiz. Öylesine karanlık ki gecemiz, ha olmuş ha olmamış penceremiz."

"Zamanın kaybolduğunu bilenler, en çok üzüntü duyanlardır."

"Sormayın artık her gün 'nasılsın' diye; nasılsa adet olmuş 'iyiyim' demek. Kötüyüm ben, hem de çok; kime ne?"

"Her şey bitti, artık çok geç."